İnsan Nisyan Ne Demek? Kayseri’de Unutmanın Ağır Sessizliği Bir defterin kenarına düşen ilk cümle Bugün Kayseri yine soğuktu. Soğuk dediğim öyle hafif bir serinlik değil; insanın içini kemiren, kemiklerin arasına sızan türden bir sessizlik. Sabah evden çıkmadan önce masamın üzerinde duran eski defterime baktım. Kapak köşesi yıpranmış, sayfaları sararmaya başlamış. İçinde yıllardır yazdığım şeyler var: yarım kalmış cümleler, geri dönülmemiş mesajlar, içimde tutamadığım duygular. Defteri açınca ilk sayfada tek bir cümleyle karşılaştım: “İnsan nisyan ne demek?” Bunu yazdığım günü hatırlamıyorum ama o anı hissedebiliyorum. Sanki biri bana bunu sormuş gibi değil de, ben kendi kendime çözemediğim bir düğümün ortasında kalmışım…
Yorum Bırak